Główny Szlak Beskidzki imienia K. Sosnowskiego
biegnie przez najwyższe szczyty górskie otaczające Wisłę.
Wiślański kawałek szlaku bierze początek w Wielkiej Czantorii ---> Soszów Wielki ---> Stożek Wielki ---> Kiczory---> Przełęcz Kubalonka ---> Polana Przysłop ---> Barania Góra ---> Magurka Wiślańska.
Trasa prowadzi przez cudowne widoki, urocze widokowe miejsca. Wszystko ma jednak swoją cenę - odległość jest długa i pochłania ok 9 godzin marszu! Jest to nie lada wyzwanie dla fascynatów górskich wypraw. Osobom słabszym kondycyjnie proponujemy podział tego odcinka na kilka krótszych.

Wisła Dziechcinka---> Stożek doliną Dziechcinki (2h30 / 1h45)
Początek przy stacji kolejowej Wisła Dziechcninka (przy rozwidleniu dróg na Kubalonkę, Istebną i na Malinkę - Szczyrk). Żółte znaki prowadzą od stacji do wylotu doliny Dziechcinki, w górę której będą podążać ok 4km. Wśród zabudowań dzielnicy Dziechcinka szlak mija po prawej centrum ekumeniczne oraz wiadukt kolejowy. Podąża cały czas drogą prez dolinę, rozgraniczającą boczne grzebiety pasma Czantorii i Stożka - po lewej wznosi się grzbiet Kobyły (802m), po prawej - Wierchu Skalnitego (762m). Droga doprowadza w końcu do osiedla Wisła - Jurzyków przy zbiegu źródłowych potoków Dziechcink. Tu znajduje się końcowy przystanek PKS. Szlak opuszcza teraz dno doliny i skręca w lewo, na zbocze grzebietu Kobyły. Przez dłuższy czas wznosi się równomiernie wskos stoku, mijając na przemian sympatyczne zagajniki i polany stokowe z widokami na dolinę i jej otoczenie. Dociera w końcu na szerokie, bezleśne siodło na grzbiecie, gdzie przycupnęło kilka domostw osiedla Stożek, podchodzącego aż pod grnicę. Stąd widać już wyraźnie kulminację szczytową Stożka, bezleśną kopułę Cieślara i rozdzielającą je przełęcz w grzbiecie granicznym. Mijając pola, domostwa i zagajniki, szlak dochodzi o przełęczy pod Stożkiem, gdzie spotyka znaki czerwone z Czantorii i razem z nimi wspina się w lewo do podszczytowego schroniska

Szlak niebieski z Wisły Dziechcinki 20a
Duży odcinek z Dziechcinki na Stożek da się pokonać wykorzystując inny szlak - niebieski, który prowadzi równolegle do żółtego, ale nie doliną, a grzbietem Kobyły. Znaki te, rozpoczynające się przy przystanku PKS, na krótko spotykają się z żółtymi na początku dol. Dziechcinki, by koło wiaduktu kolejowego odbić w lewo do góry i dość szybko wspiąć ię na grzbiet. Pośród pojedynczych domów wprowadzają na jego końcowy, bezleśny fragment. Można stąd podziwiać dolinę górnej Wisły u jej zbiegu z Głębiczkiem, tamtejsze osiedla i przeciwległy grzbiet Trzech Kopców i Gościejowa. Dalej grzbiet wyrównuje się, a ścieżka, prowadząc najpierw skrajem lasu, a potem przez las, mija po lewej ciekawe wychodnie skalne piaskowca godulskiego pod szczytem Kobyły (802m). Za kulminacją znaki wprowadzają w końcu na bezleśne siodł, gdzie z prawej, z dołudochodzi ponownie szlak żółty, za którym już dociera się na Stożek.

Wisła Centrum ----> Trzy Kopce Wiślańskie (1h30-tam/1h-powrót)
Dworzec PKP/PKS ---> Rynek (pl. Hoffa) --->ul Olimpijska---> przekraczamy most na Wiśle ---> kierując się znakami (koło Ośrodka Przygotowań Olimpijskich) dochodzimy do ujścia potoku Partecznik ---> przy rozwidleniu dróg skręcamy w prawo- wspinamy się na mały bezleśny grzbiet, asfaltową dróżką dochodzimy do osiedla Jarzębata --->Podążając dalej zdobywamy Kamienny - szczyt liczący (790 m)---> trasa z Kamiennego na Trzy Kopce jest krótka - po ok 15 minutach docieramy na szczyt góry (810m)- świetnego punktu widokowego Wisły.

 Wisła Głębce ---> Stożek oliną Łabajowa (1h45 - tam 1h15-powrót)
Dojście na Stożek można sporo skrócić, rozpoczynając od przystanku PKS w dolinie Łabajowa. Trasa najkrótsza - prowadzi przez las świerkowy. Z przystanku przechodzimy kilkaset m asfaltową dróżką, natomiast za ostatnimi budynkami osiedla Łabajów skręcamy w prawo do góry i wychodzimy na stokowe łąki. Poprzez cudowną aleję docieramy do górnego odcinka trasy - gdzie gzbiet wtapia się w strome zbocze kopuły szczytowej Stożka - droga zatacza kilka senterpyn. Dolne można ściąć skrótami (dosyć stromymi), natomiast w przypadku dalszej części szlaku ta opcja odpada - idziemy drogą zbliżającą się do granicy. Z prawej dochodzą znaki czerwone od strony przełęczy pod Stożkiem. Ostatni prosty odcinek drogi trawersuje zalesiony szczyt i dochodzi do schroniska.